Ampelmann is Abraham

Het verkeerslichtmannetje uit Berlijn, das Ampelmännchen, blaast zijn 50ste kaarsje uit. Het groene ventje is een van de bekendste restanten uit het communistische Oost-Berlijn en dat wordt gevierd in stijl.

Vijftien jaar geleden heeft de Design company ‘das Ampelmännchen’ nieuw leven ingeblazen. Verschillende gadgets werden de wereld ingestuurd, gaande van handtassen tot overheerlijke zandkoekjes. Wie had 50 jaar geleden kunnen denken dat een klein groen mannetje zo’n wereld van verschil kon maken.

Ampelmännchenrestaurant

gelukkige verjaardag Ampelmann © Evelien Mannaerts

De Design company heeft gretig gebruik gemaakt van dit succes. Drie jaar geleden werd het eerste Ampelmänchenrestaurant geopend in de Stadtbahnbogen in Berlijn. Het restaurant is één en al rode en groene mannetjes.

Naar aanleiding van zijn ^50ste verjaardag heeft het restaurant dan ook zijn wereldwijde vriendjes uitgenodigd om dit te vieren. Op het terras van het restaurant staan tientallen verkeerslichten, allen met een ander figuurtje en uit een ander land.

“Je kan de tentoonstelling gratis bezichtigen en dat terwijl je kan genieten van een kop koffie en/of een heerlijke maaltijd. Aangezien het initiatief zo’n succes heeft is de tentoonstelling dan ook verlengd tot begin volgend jaar”, zegt Alexander Weber, manager van het Ampelmannrestaurant.

Het begin

Het bekendste groene ventje van Berlijn © Evelien Mannaerts

De ontwerper van het speelse verkeerslicht was verkeerspsycholoog Karl Peglau. Hij ontwierp het mannetje met de hoed in 1961 met als doel een duidelijker verkeerslichtensysteem. Al werd hij pas in 1974 officieel als standaard vastgelegd.

Na de val van de muur heeft de Ampelmann heel wat te verduren gekregen. Alle lichten moesten aangepast worden naar de Europese normen. Maar dat ging niet zonder slag of stoot. Het comité Rettet die Ampelmännchen werd in het leven geroepen. En zo ontstond de eerste officiële Ampelmannsouvenirshop.

Wie het speelse ventje en zijn collega’s graag van dichtbij bekijkt heeft nog tijd tot begin volgend jaar, al kunnen de weersomstandigheden hier altijd een stokje voor steken.