Het Bauhaus-museum in Berlijn biedt voor ieder wat wils. Van architectuur tot schilderkunst, je vindt het allemaal. Met een walkman als persoonlijke gids kan je alles bezichtigen op eigen tempo en krijg je enkel de info die je wil weten.
Sterke punten zijn zeker de verschillende secties. Architectuur bij architectuur, fotografie bij fotografie. Jammer is wel dat er geen duidelijke lijn zit in de combinatie hiervan.
Mondriaan
Het museum voorziet een speciaal plaatsje voor de basis van de kunst: kleur en technieken. Er hangen kleurenpaletten in alle mogelijke vormen. Het is al een kunstwerk op zich. De kleurrijke afbeeldingen, waar veel aandacht aan geschonken wordt, zijn een meerwaarde voor het museum. Denk maar aan de buitenkant: kleurrijke palen en tekeningen op de muur aan de inkom zetten het belang van een goede basis extra in de verf.
De aandacht wordt getrokken door een werk van Laszlo Moholy-nagy. Het canvas heeft een warme witte kleur met daarop strakke blokken in de basiskleuren. Combineer dit met een paar strakke lijnen en Moholy-nagy is de nieuwe Piet Mondriaan
Maar Moholy-nagy kan meer dan alleen schilderen. In het BauHaus kan je tevens zijn fotografische talenten bewonderen. Van foto’s tot fotogrammen, zijn zwart-witte fantasie spreekt tot de verbeelding. Optische mirakels lijken voor Moholy-nagy kinderspel.
Photoshop
Een werk dat er emotioneel boven uitsteekt is getiteld: Double exposure Otti Berger and Bahaus. De zwart-wit foto van The Unknown Artist toont dan wel weinig kleur maar dat versterkt het beeld alleen maar meer.
De titel zegt het zelf al. Het zijn twee foto’s in één. Op de foto zie je de voorgevel van het BauHaus die naar het midden toe wazig vervormt (Het lijkt wel het prille begin van de photoshop) tot de figuur van een jong meisje. Ze lijkt een beetje op Anne Frank wat het beeld alleen maar meer diepgang geeft.
De buitenkant van het museum ziet er alvast groots en veelbelovend uit, al is dat een ‘kleine’ teleurstelling eenmaal binnen. De ruimte is beperkt, het aanbod schaars. Er mogen dan wel verschillende secties zijn, toch zijn er slechts een paar werken die eruit springen. Wat niet wil zeggen dat het niet de moeite is.


Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.