Berlijn is een cultuurstad, laten we wel wezen. Een absolute trekpleister daarbij is het jaarlijkse filmfestival. De Berlinale behoort samen met Cannes en Venetië tot de grootste Europese festivals. In het hart van de stad ligt de Kinemathek, het filmmuseum.
Kinemathek is niet altijd even toegankelijk voor niet-cinefielen.
De Kinemathek ligt aan het Sony Center van Berlijn. Wanneer je er rondloopt is de vergelijking met Times Square niet ver weg, en de ingang van het museum loopt er naadloos in over.
Over een drietal verdiepingen word je doorheen de geschiedenis van de Duitse film geleid. Het museum pakt tijdens die rondreis uit met enkele fraaie effecten gecreëerd door spiegels. Tijdens je rondreis, met (eventuele) hulp van een verhelderende audioguide, wandel je langs authentieke filmposters, filmfragmenten, maquettes van filmsets, kostuums,… en dat allemaal in een perfect uitgekiende omgeving.
Net dat tikje meer aandacht krijgen visionair Fritz Lange’s film Metropolis en Marlene Dietrich, de naar Amerika uitgeweken Duitse actrice. Ze is nog steeds één van de meest iconische actrices ooit op het witte doek.
Jammer is dat niet alles even goed aangeduid is in de Kinemathek. Het is niet bepaald duidelijk aangegeven op welke verdieping je je bezoek moet starten om de chronologie in de geschiedenis te bewaren. Daarnaast is het allemaal wat overweldigend. Als je geen cinefiel bent, is het allicht niet makkelijk om geboeid te blijven.
Naast de geschiedenis van de Duitse film zijn er nog twee verdiepingen voorbehouden aan tijdelijke exposities. Op dit moment kan je in de Kinemathek storyboards bewonderen van de meeste uiteenlopende films, gaande van Snow White and the Seven Dwarfs tot Taxi Driver.
Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.