Cijfers van 2008 toonden aan dat de helft van de Genkse bevolking zich onveilig voelt in de stationsbuurt. Hangjongeren vormen er de grootste irritatie. Drie jaar later is de situatie nog steeds hetzelfde maar er zijn maatregelen.
Sinds de brute moord op Joe Van Holsbeeck in 2006 verhoogde het onveiligheidsgevoel bij de mensen. Aan het Genkse station, de vaste ontmoetingsplaats voor hangjongeren, voelt niemand zich meer op het gemak. Er worden vaak mensen lastig gevallen door groepjes jongeren die geld of sigaretten proberen af te troggelen. Het valt ook op dat autochtone jongeren het ‘stoere’ gedrag van de allochtone jeugd kopiëren.
Politie
Uit een enquête van 2008 blijkt dat de helft van de Genkse bevolking huivert in de stationsbuurt. Ze waren eveneens niet te spreken over de werking van de politie. Toch blijkt nu dat de politie notie nam van het onveiligheidsgevoel.
“Ik denk dat wij niet kunnen ontkennen dat er minstens evenveel hangjongeren gebleven zijn”, geeft Yves Bosmans van Politie Genk toe. “Wat ik wel kan zeggen is dat we al in 2008, maar nu nog meer gezien de nieuwe structuur van politiezone GAOZ, er toch naar streven om zo veel mogelijk politie te hebben op de piekmomenten. Die piekmomenten door de week zijn het logische gevolg van het schoolgaand verkeer en de schoolgaande jongeren.”
Toch zijn ze iets verbeterd ten opzichte van drie jaar geleden. “Nu streven we er echt naar om op die piekmomenten mensen te zetten die uitstappen, die contact hebben met die jongeren”, vertelt Bosmans. “Deze zogenaamde ‘overlastteams’ zorgen voor een goed contact met de jongeren die daar steeds weerkerend terugkomen.”
Veiligheidshuis
Niet alleen de politie begreep de ernst van de zaak. In 2009 opende het Veiligheidshuis in Genk de deuren in het kader van een geïntegreerde aanpak van veiligheidsproblematieken.
“Ik weet dat er in die periode enkele gevallen geweest zijn van steaming, die naar aanleiding van de moord op Joe Van Holsbeeck ook de pers hebben gehaald”, zegt Sarah Wouters van het Veiligheidshuis. “Het feit dat dit in de pers verschenen is, heeft denk ik ook wel het veiligheidsgevoel aangewakkerd in die periode.”
Wouters vindt hangjongeren op zich geen enkel probleem. “Hangjongeren zijn jongeren die ergens hangen”, legt ze uit. “Zolang ze er gewoon staan, elkaar ontmoeten en met elkaar babbelen, is daar eigenlijk niks mis mee. Zolang dit maar niet gepaard gaat met criminaliteit.”
Nieuwe bevraging
Qua veiligheid weten ze in het Veiligheidshuis niet echt hoe de situatie op dit moment is. “Daarom hebben we onlangs een bevraging gedaan bij 540 mensen aan het station”, vertelt Wouters. “Het is de bedoeling dat we met die resultaten een heel goed zicht krijgen op wat de oorzaken zijn, zodat we heel gericht actie kunnen ondernemen.”



Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.