Berlijn is een bezielend project dat van generatie op generatie doorgegeven wordt. Een fabuleuze ervaring door blank en zwart, dik en dun, groot en klein, arm en rijk gedeeld. Een bont wezen dat kop nog staart kent. Een charmant lapjesdeken van culturen, overtuigingen, sterke karakters en mooie dromen. Aaneengeregen door de immer voelbare dynamiek van die Hauptstadt.
Berlijn is de minnelijke cocktail van romantische grauwheid, ostensibele geschiedenis en megalomane pracht en praal. De Spree kronkelt tussen oud en nieuw, oost en west. Ik flaneer even gladjes van boetiek naar Berliner Dom, van Reichstag naar boetiek, van boetiek naar Brandenburger Tor. Ambitieus interview ik, journalistiek verantwoord geniet ik van mijn tijdelijk nieuwe biotoop.
Berlijn is een oord waar uitersten vrede vinden. Het straatbeeld is een reflectie van wat er achter de horizonten leeft, congruent met de clichés. Heupwiegende hipsters, rochelende punkers, zuipende zwervers en soebattende zigeuners. Alle Deutsche Leute, alle Berliner. En daartussen loop ik: eine neue Berlinerin.
Berlijn leeft, bruist, schuimt en ruist. Ik laat me assorti aan de zijlijn af en toe een glas Eiswein bevallen. Er leeft hier orde in de chaos, kalmte in de strijd. Je stapt even gemakkelijk in de mensenmassa als dat je de deining ervan terug opzoekt. Alles stroomt, iedere dag is een nieuwe golfslag, een mutatie. “Berlin ist eine Stadt, verdammt dazu, ewig zu werden, niemals zu sein” (Karl Scheffler)



Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.