Wat voor de een de mooiste tijd van het jaar is, is voor de ander een periode die paniekaanvallen veroorzaakt. Ja.. De tijd van de feestdagen is weer aangebroken. God, wat haat ik het eindejaar!
Voor kleine meisjes heeft de eindejaarsperiode iets magisch: Verlichte straten, een kerstboom, nieuwe kledij en liefst veel cadeaus. Het enige minpunt is elk jaar opnieuw de nieuwjaarsbrief voorlezen. De hele familie die je in ’t oog houdt en voor elke leesfout die je maakt knijpen de tantes in je wangen. Niet omdat je het slecht doet, maar omdat je schattig bent. Toch zorgt het lezen van de brief voor een cadeau extra. En daar deden we het vroeger allemaal voor.
Commercieel
Dat geeft stof tot nadenken. Tijdens het ouder worden kom je al snel tot de conclusie dat kerst en nieuwjaar een van de meest commerciële dagen van het jaar zijn. Dat de winkels in de stad deze periode ook op zondag open zijn, is geen toeval. Wanneer je dat beseft blijft er niet meer veel gezelligheid over. Oké, bij koude temperaturen binnen aan de haard zitten is nu eenmaal knus. En ik krijg ook graag cadeaus, maar niet op die manier. Ik wil geen cadeau omdat het zo hoort. Ik wil er een, of meerdere, krijgen omdat iemand me dat graag wil geven. Niet omdat het moet.
Wat ik ook niet snap, is dat bij nieuwjaar plots personen die een hekel aan je hebben, of die jij liever niet in je buurt hebt, het nodig vinden om je drie kussen te geven. Mensen denken dat ze om klokslag twaalf uur verplicht zijn om iedereen te kussen. Dat is dus niét zo. Laat dat alsjeblieft zijn!
Winterslaap
Wie niet zo opgaat in die hele ‘show’, heeft wel geen last van kerst- en eindejaarsstress. De feestdagen draaien om het gezellig samen zijn met de familie. Dat viergangenmenu met dessertbuffet, kan ik missen als kiespijn. De buikpijn daarna trouwens ook.
Ontsnappen aan de feestdagen, dat zal jammer genoeg toch nooit lukken. Tenzij we even een winterslaap houden.


Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.